ReadyPlanet.com
Help Earthquake Victims Nepal
dot dot
dot
ชมรมบริหารงานบุคคล
dot
bulletสมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย
bulletชมรมบริหารงานบุคคล
bulletชมรมบริหารงานบุคคล อยุธยา
bulletชมรมบริหารงานบุคคลรังสิต
bulletชมรมผู้บริหารงานบุคคล อมตะนคร
bulletสมาคมการบริหารงานบุคคล (PAAs)
bulletชมรมบริหารงานบุคคลบางพลี
bulletชมรมนักบริหารงานบุคคลพัทยา
bulletชมรมบริหารงานบุคคลยุคใหม่
bulletชมรมผู้บริหารงานบุคคลจังหวัดราชบุรี
bulletงานบริหารงานบุคคล
bulletชมรมงานบริหารงานบุคคลกรุงเทพฯ
bulletชมรมบริหารงานบุคลสุขสวัสดิ์
dot
ติดต่อราชการศาล
dot
bulletศาลแรงงานกลาง
bulletศาลแรงงานภาค ๒
bulletศาลยุติธรรม
bulletศาลปกครอง
bulletศาลรัฐธรมนูญ
bulletสำนักงานอัยการสูงสุด
bulletกระทรวงยุติธรรม
bulletคณะกรรมการกฤษฎีกา
bulletกรมบังคับคดี
bulletสภาทนายความ
dot
หน่วยงานราชการสำคัญ
dot
bulletกระทรวงแรงงาน
bulletกรมการจัดหางาน
bulletกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
bulletกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
bulletสำนักงานประกันสังคม
bulletกรมสรรพากร
bulletกรมบัญชีกลาง
bulletกรมพัฒนาธุรกิจกาค้า
bulletกระทรวงอุตสาหกรรม
bulletกรมโรงงานอุตสาหกรรม
bulletกรมส่งเสริมอุตสาหรม
bulletการนิคมอุตสาหกรรม
dot
ลิ้งค์เพื่อนบ้าน
dot
bulletสมบัติลีกัล
bulletเอกเซลสำหรับงาน HR โดย อ.สำเริง
bulletบทความดี ๆ จากโกป้อม
dot
อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ
dot
dot
Newsletter

dot


พยากรณ์อากาศวันนี้
..................................


ราคาน้ำมันวันนี้
..................................



ค่าคอมมิชชั่น article

 

คำพิพากษาฎีกาที่ 7698/2551
เรื่อง ค่าคอมมิชชั่น
 
 
จำเลยมีข้อตกลง กำหนดว่า จะจัดระบบคอมมิชชั่นให้โจทก์ใหม่ ในสายงานการขาย ไม่ถือว่าเป็นการตกลงจ่ายค่าคอมมิชชั่นให้แก่โจทก์
 
 
                        โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า วันที่ 24 เมษายน 2543 ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของจำเลยที่ 1 และตั้งบริษัทดีลอยท์ทู้ชโธมัทสุแพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ กระทั่งวันที่ 24 พฤษภาคม 2544 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งตั้งจำเลยที่ 2 ซึ่งเดิมใช้ชื่อว่า บริษัทที่ปรึกษาธุรกิจอาร์เธอร์แอนเดอร์เซ่น จำกัด เป็นผู้บริหารแผน เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2534 จำเลยที่ 1 จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้าง ทำหน้าที่สุดท้ายเป็นผู้ช่วยกรรมการผู้อำนวยการ (สายงานการขาย) ได้รับค่าจ้างเดือนละ 60,000 บาท กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกวันสิ้นเดือน ต่อมาวันที่ 11 กรกฎาคม 2546 จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 เลิกจ้างโจทก์อ้างว่าผลการทำงานของโจทก์ไม่มีประสิทธิภาพ โจทก์ทำงานกับจำเลยที่ 1 มากว่า 12 ปี จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 300 วัน เป็นเงิน 600,000 บาท นอกจากนี้การที่จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ได้มอบหมายให้โจทก์ดูแลรับผิดชอบงานในสายงานการขายต่างประเทศ จำเลยที่ 2 มีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์เพราะพนักงานขายในสายงานการขายภายในประเทศนอกจากจะได้รับการปรับค่าจ้างแล้วยังได้รับค่าคอมมิชชั่นด้วยส่วนโจทก์ซึ่งอยู่ในสายงานการขายต่างประเทศไม่ได้รับการปรับค่าจ้างและไม่ได้รับค่าคอมมิชชั่น จำเลยที่ 2 ยืนยันกับโจทก์ว่าจะจัดให้มีระบบคอมมิชชั่นเพื่อใช้ในปี 2545 โจทก์เสนอขายสินค้าของจำเลยที่ 1 ให้แก่ลูกค้าแล้ว โจทก์จะได้รับค่าคอมมิชชั่นอัตราร้อยละ 0.5 ของยอดขายสินค้าที่โจทก์ขายได้ ตั้งแต่ปี 2545 ถึงเดือนเมษายน 2546 โจทก์เสนอขายสินค้าได้เป็นเงินรวมทั้งสิ้น 1,199,679,446 บาท จำเลยที่ 1 ต้องจ่ายค่าคอมมิชชั่นซึ่งโจทก์ถือว่าเป็นค่าจ้างจำนวน 5,998,397.23 บาท แก่โจทก์ แต่จำเลยที่ 1 ไม่ยอมจ่าย ขอให้บังคับจำเลยที่ 1 จ่ายค่าชดเชยจำนวน 600,000 บาท และค่าจ้างจำนวน 5,998,397.23 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
 
 
                        จำเลยทั้งสองให้การทำนองเดียวกัน โจทก์เคยเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ทำหน้าที่สุดท้ายเป็นผู้จัดการฝ่ายอำนวยการขายต่างประเทศ 1 และรักษาการผู้ช่วยกรรมการผู้อำนวยการ ได้รับค่าจ้างเดือนละ 60,000 บาท โจทก์มีหน้าที่เกี่ยวกับงานธุรการสนับสนุนการขาย เช่น งานโต้ตอบหนังสือกับลูกค้า ประสานงานการจัดส่งสินค้าและงานเอกสารอื่นๆ ไม่ได้มีหน้าที่เกี่ยวกับการผลิตหรือการขาย จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 เลิกจ้างโจทก์และจ่ายค่าชดเชยกับเงินอื่นๆ ให้แก่โจทก์ครบถ้วนตามกฎหมายแล้ว จำเลยที่ 2 เป็นเพียงผู้บริหารแผนของจำเลยที่ 1 เท่านั้น โจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ประสบปัญหาวิกฤตทางเศรษฐกิจ เป็นเหตุให้ต้องหยุดการผลิตและจำหน่ายสินค้าตั้งแต่ปี 2540 เป็นต้นมา ทั้งโจทก์ก็ไม่ใช่พนักงานขาย ไม่มีหน้าที่ในการขายสินค้าหรือบริการให้แก่ลูกค้าของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ไม่เคยมีระเบียบข้อบังคับ ธรรมเนียมปฏิบัติ หรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างกับโจทก์เกี่ยวกับค่าคอมมิชชั่นตามที่โจทก์กล่าวอ้าง ฟ้องโจทก์ไม่เป็นความจริงขอให้ยกฟ้อง
 
 
                                ระหว่างพิจารณา คู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่า จำเลยที่ 1 ได้จ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์รับไปแล้ว ตามเอกสารหมาย ล.3 และแถลงสละประเด็นข้อพิพาทในส่วนที่เกี่ยวกับค่าชดเชย คดีจึงมีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่า โจทก์มีสิทธิได้รับค่าคอมมิชชั่นตามฟ้องจากจำเลยทั้งสองหรือไม่
 
 
                                ศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง
 
 
                                โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
 
 
                                ศาลฎีกาแผนคดีแรงงานตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยและรับฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 และโจทก์ไม่ได้มีข้อตกลงกันเกี่ยวกับการจ่ายค่าคอมมิชชั่น การฟ้องคดีของโจทก์เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ส่วนเอกสารหมาย จ.2 นั้น มีข้อความเป็นเพียงคำปรารภที่จะจัดระบบคอมมิชชั่นใหม่ในสายงานการขายของบริษัทเท่านั้น จึงถือไม่ได้ว่าเป็นข้อตกลงที่จำเลยที่ 1 ตกลงจ่ายค่าคอมมิชชั่นให้โจทก์ ที่โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ได้แสดงเจตนาให้สัญญาต่อโจทก์ตามคำเสนอที่ได้แจ้งมายังโจทก์ตามเอกสารหมาย จ.2 แล้ว โดยจำเลยที่ 1 มีเจตนาจะให้โจทก์ได้รับผลตอบแทนจากการขายและโจทก์ได้รับคำเสนอจากจำเลยที่ 1แล้ว โจทก์มีสิทธิได้รับค่าคอมมิชชั่น เห็นว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าคอมมิชชั่นโดยฟังข้อเท็จจริงจากพยานบุคคลและพยานเอกสารประกอบกัน อุทธรณ์ของโจทก์หยิบยกเฉพาะเอกสารหมาย จ.2   เพียงอย่างเดียวเพื่อให้ศาลฎีการับฟังว่าจำเลยที่ 1 และโจทก์มีข้อตกลงเกี่ยวกับการจ่ายค่าคอมมิชชั่นโจทก์มีสิทธิได้รับค่าคอมมิชชั่น   จึงเป็นอุทธรณ์โต้แย้งข้อวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางในข้อเท็จจริงต้องห้ามให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจังตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน   พ.ศ. 2522   มาตรา   54   วรรคหนึ่ง   แม้ศาลแรงงานกลางรับอุทธรณ์ของโจทก์มา   ศาลฎีกาก็ไม่อาจรับวินิจฉัยให้ได้
 
 
 
 
 



ฎีกาบรรทัดฐาน

โยกย้ายตำแหน่งหน้าที่ชอบด้วยกฎหมาย article
สัญญาจ้างมีกำหนดระยะเวลาต่อสัญญาใหม่ เป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลา ต้องบอกกล่าว + ค่าชดเชย article
การโอนสิทธิความเป็นลูกจ้างตาม ป.พ.พ.แพ่งและพาณิชย์ มาตรา 577 article
เปลี่ยนแปลงข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไม่เป็นคุณแก่ลูกจ้าง ลูกจ้างทราบเรื่องโดยตลอดมิ ได้คัดค้าน แต่ลาออกแล้วใช้สิทธิฟ้องเงินตามข้อตกลงภายหลัง ถือว่าใช้สิทธิโดยไม่สุจริตไม่มีอำนาจฟ้อง
ค่าเบี้ยเลี้ยง / ค่าล่วงเวลา คือ ค่าตอบแทนบริษัททัวร์ (เหมาจ่ายสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดชอบด้วยกฎหมาย) article
ตกลงจ่ายเงินโบนัสทุกเดือนเป็นประจำแน่นอน ถือเป็นค่าจ้าง article
อายุความ มูลละเมิดอันมีความผิดทางอาญา หากในคดีอาญาอายุความมากกว่าให้ใช้อายุความตามนั้น article
ทำงานแม่บ้านร้านเสริมสวยถือเป็นลูกจ้าง article
เกษียณอายุ จ้างต่อ ตกลงไม่จ่ายค่าชดเชยกัน เป็นโมฆะต้องจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย article
ฟ้องเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน ต้องวางเงินศาลตามคำสั่งก่อน จึงจะใช้สิทธิฟ้องเพิกถอนคำสั่งได้ article
ค่าตำแหน่ง ค่ารถ ถือเป็นค่าจ้าง article
เปลี่ยนแปลง ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน (ไมได้ ! ) article
สัญญาจ้างแรงงานหรือสัญญาจ้างทำของ article
ค่าคอมมิชชั่นที่คำนวณจากยอดขาย ถือเป็นค่าจ้าง article
ค่าเที่ยว ถือเป็นค่าจ้าง article
เหมาจ่ายเบี้ยเลี้ยงและค่าทำงานล่วงเวลา article
เดินโพยหวย ล่อซื้อและเลิกจ้างได้
ลักษณะงานที่ไม่อาจกำหนดเวลาทำงานที่แน่นอนได้ article
ตกลงเหมาจ่ายเบี้ยเลี้ยงในการขับรถรับส่งท่องเที่ยวสูงกว่าอัตราที่ควรได้รับถือว่าจ่ายค่าล่วงเวลาโดยชอบแล้ว
โยกย้ายตำแหน่งหน้าที่ไม่ชอบ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

บริษัท กฎหมายปาระมี จำกัด

เลขที่ 511/4 ถนนประชาอุทิศ 117/1 แขวงทุ่งครุ เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร (10140)

โทร/Tel : 02 - 8159522, แฟกซ์/Fax : 02 - 8159523, มือถือ/Mobile : 081 - 7936156

อีเมล/E-mail : sawai.prm@gmail.com, เว็บไซต์/Web : www.parameelaw.com