การเกษียณอายุ   จะลาออก  หรือเลิกจ้างจำเป็นต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือไม่  หากไม่บอกกล่าวไม่จ่ายค่าชดเชยได้หรือไม่

ตอบ

       การบอกกล่าวล่วงหน้า ตาม พรบ.คุ้มครองแรงงาน ฯ มาตรา ๑๗ วรรคสอง และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๘๒   เป็นกรณีสัญญาจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน  หากนายจ้างต้องการเลิกจ้างหรือลูกจ้างต้องการยกเลิกสัญญาจ้าง  สามารถกระทำได้  โดยการบอกกล่าวล่วงหน้าให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า  หรือหากนายจ้างต้องการเลิกจ้างในทันที  ก็สามารถกระทำได้  โดยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแทน   

      การเลิกจ้างเนื่องจากเกษียณอายุ  เป็นการเลิกจ้างเนื่องจากขาดคุณสมบัติการเป็นพนักงานโดยเฉพาะ

    การกำหนดอายุในการเกษียณอายุไว้   ไม่ว่าจะเป็นไปตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน  หรือระเบียบอื่น ๆ ก็ตาม   ย่อมถือเป็นข้อตกลงเงื่อนไขในการจ้าง  เกี่ยวกับคุณสมบัติในการทำงานของลูกจ้างไว้  ถือว่าเป็นเงื่อนไขสำคัญในการทำงาน   การกำหนดเวลาเกษียณอายุดังกล่าวถือว่ามีกำหนดเวลาสิ้นสุดและเงื่อนไขคุณสมบัติในการจ้างไว้แน่นอนชัดเจน  เมื่ออายุครบกำหนดเกษียณ  ไม่ว่าจะกำหนดไว้ที่อายุ ๕๕ ปีหรือ ๖๐ ปี แล้วแต่กรณี  ทั้งนายจ้างลูกจ้างต้องทราบเงื่อนไขดังกล่าวดี  เมื่อลูกจ้างอายุครบเกษียณ   จึงเกิดสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายแล้ว  ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวล่วงหน้า แม้ระเบียบจะกำหนดว่าก่อนเกษียณอายุนายจ้างจะแจ้งล่วงหน้าให้พนักงานทราบ   หรือพนักงานต้องแจ้งความประสงค์ล่วงหน้าให้นายจ้างทราบ  หรือต้องยื่นใบลาออกล่วงหน้า   เพื่อขอเกษียณอายุ   ก็ไม่ใช้เหตุในการพิจารณาว่าจะจ่ายค่าชดเชยเนื่องจากเกษียณอายุหรือไม่ 

        เมื่อลูกจ้างอายุครบเกษียณและขอใช้สิทธิเกษียณอายุ   ไม่ว่ากรณีลูกจ้างจะได้บอกล่าวล่วงหน้าหรือยื่นใบลาออกล่วงหน้าหรือไม่ก็ตาม    ถือว่าลูกจ้างมีสิทธิได้รับเงินค่าชดเชยตามกฎหมาย  อันเนื่องมาจากกรณีการเกษียณอายุ  นายจ้างไม่อาจปฏิเสธไม่จ่ายค่าชดเชย หรือปฏิเสธไม่อนุมัติให้เกษียณอายุได้  

       และนายจ้างไม่จำต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า  เนื่องจากถือว่าเป็นการเลิกจ้างตามกำหนดเวลาในเงื่อนไขหรือสภาพการจ้างดังกล่าว  ในกรณีเกษียณอายุ